Badania pokazują, że asteroida, która zgładziła dinozaury, wywołała na Ziemi dwa lata ciemności

Nowe badanie ujawniło, że asteroida, która zgładziła dinozaury i większość życia 66 milionów lat temu, rozświetliła dwa lata ciemności na Ziemi.

Nowe badania wykazały, że asteroida, która zniszczyła dinozaury i prawie całe życie 66 milionów lat temu, rozświetliła dwa lata ciemności na Ziemi.

Według zespołu z Kalifornijskiej Akademii Nauk sadza z pożarów wypełniła niebo i przesłoniła słońce wkrótce po zderzeniu asteroidy z planetą.

Asteroida o szerokości 7,5 mili poruszała się z prędkością 27 000 mil na godzinę, kiedy uderzyła w obszar dzisiejszej Zatoki Meksykańskiej, opuszczając krater Chicxulub.

Uderzenie asteroidy ostatecznie doprowadziło do wyginięcia 75 procent całego życia na Ziemi, a naukowcy od dawna badają następstwa tego zderzenia.

W nowym badaniu amerykański zespół odkrył, że główną przyczyną wyginięcia mogły być chmury cząstek popiołu i sadzy rozproszone w atmosferze.

Mówią, że te chmury przetrwałyby do dwóch lat, pogrążając dużą część ziemi w ciemności i utrudniając cokolwiek wzrost lub przetrwanie.

Nowe badanie ujawniło, że asteroida, która zgładziła dinozaury i większość życia 66 milionów lat temu, rozświetliła dwa lata ciemności na Ziemi.

Jak zdecydowali, że ciemność zabiła życie na ziemi?

W ramach tych badań astronomowie przyjrzeli się obszernemu zapisowi kopalnemu Hill Creek Society z czasów asteroidy, około 66 milionów lat temu.

Następnie przeprowadzili serię symulacji kosmicznej ciemności i tego, jak wpłynie to na konkretną społeczność.

Przeprowadzili różne scenariusze od 100 dni do 800 dni całkowitej ciemności spowodowanej chmurami popiołu.

Wiedzieli, zanim zaczęli, że około 75% gatunków wyginęło.

Zespół odkrył, że do spowodowania wyginięcia na takim poziomie potrzeba około 700 dni ciemności.

Odkryli również, że po wygaśnięciu ciemności i powrocie promieni słonecznych powrót do zdrowia potrwa 40 lat.

Życie w obszarze wokół uderzenia zginęłoby natychmiast, ale w latach po uderzeniu było znacznie więcej szkód.

Obejmuje to fale pływowe, powodzie i ogromne zmiany środowiskowe, w tym wyrzucanie cząstek do atmosfery i ich rozprzestrzenianie się po całym świecie.

Gdy ciemność spowiła Ziemię, naukowcy twierdzą, że fotosynteza – proces, którego rośliny używają do wzrostu – zakończyłaby się niepowodzeniem.

Zespół wyjaśnił w rozmowie z Nauka na żywo.

Ta ciemność atmosferyczna została spowodowana przez pokruszoną skałę i kwas siarkowy z kolizji, które uformowały się w postaci chmur na niebie, obniżając globalną temperaturę i wytwarzając kwaśne deszcze – wywołujące pożary.

„Scenariusz zimy jądrowej”, jak został po raz pierwszy zaproponowany w latach 80., odegrał kluczową rolę w masowym wymieraniu, wyjaśnił autor badania Peter Rubinaren dla Live Science.

Chociaż jest to teoria od ponad czterech dekad, dopiero w ostatniej dekadzie opracowano modele, aby dowiedzieć się, jak ta ciemność wpłynęła na życie.

„Powszechne obecnie myślenie jest takie, że globalne pożary stałyby się głównym źródłem drobnej sadzy, która utrzymywałaby się w wyższych warstwach atmosfery” – powiedział Rupnaren.

Stężenie sadzy w ciągu pierwszych kilku dni lub tygodni pożarów było wystarczająco wysokie, aby zmniejszyć ilość wpadającego światła słonecznego do poziomu wystarczająco niskiego, aby zapobiec fotosyntezie.

Zespół zbadał wpływ tego długotrwałego okresu ciemności, rekonstruując społeczności ekologiczne, które istniały podczas uderzenia asteroidy.

Wybrali 300 gatunków, o których wiadomo, że pochodzą z bogatego w skamieniałości obszaru znanego jako formacja Hell Creek, który zbudowany jest z łupków i piaskowca w Północnej Dakocie, Południowej Dakocie, Wyoming i Montanie.

Według zespołu z Kalifornijskiej Akademii Nauk sadza z pożarów wypełniła niebo i przesłoniła słońce wkrótce po zderzeniu asteroidy z planetą.

Według zespołu z Kalifornijskiej Akademii Nauk sadza z pożarów wypełniła niebo i przesłoniła słońce wkrótce po zderzeniu asteroidy z planetą.

Następnie stworzyli symulacje wystawiania społeczności na okresy ciemności trwające od 100 do 700 dni, aby zobaczyć, który okres ciemności doprowadzi do poziomu wyginięcia, jaki obecnie znamy wśród gatunków kręgowców.

Zapisy kopalne pokazują, że około 73 procent gatunków kręgowców wyginęło po uderzeniu.

Robinarin powiedział Live Science, że początek efektu z ciemności nastąpiłby szybko i osiągnąłby maksimum w ciągu kilku tygodni.

Ekosystemy mogą w większości odzyskać siły, jeśli ciemność trwa tylko 150 dni, ale po 200 dniach osiągają „krytyczny punkt krytyczny”.

Był to moment, w którym niektóre gatunki wyginęły, a dominacja wśród pozostałych przesunęła się w sposób szkodliwy dla ekosystemu.

Kiedy ciemność trwała do 700 dni, wymieranie gwałtownie rosło — osiągając 81 procent całego życia, co wskazuje, że zwierzęta w społecznościach Hill Creek doświadczyły około dwóch lat ciemności.

„Warunki zmieniały się na całym świecie z powodu przepływu atmosferycznego i zmian temperatury, ale oszacowaliśmy, że ciemność może utrzymywać się w rejonie Hill Creek nawet przez dwa lata” – powiedział Rubnaren Live Science.

Wyjaśnił, że wyniki są wstępne i dotyczą tylko jednego ekosystemu, ale sugerują, że może to dotyczyć większej liczby gatunków.

Inne symulacje społeczności Hill Creek wykazały, że jeśli przez 700 dni pozostanie ciemno, powrót warunków potrwa 40 lat.

Wyniki zostały zaprezentowane na dorocznym spotkaniu Amerykańskiej Unii Geofizycznej (AGU).

Zabijanie dinozaurów: jak steryd wielkości miasta zlikwidował 75 procent wszystkich gatunków zwierząt i roślin

Około 66 milionów lat temu wyginęły nieptasie dinozaury i ponad połowa gatunków na świecie.

To masowe wymieranie utorowało drogę do pojawienia się ssaków i pojawienia się ludzi.

Asteroida Chicxulub jest często wymieniana jako możliwa przyczyna wymierania w okresie kredy i paleogenu.

Asteroida uderzyła w płytkie morze w dzisiejszej Zatoce Meksykańskiej.

Zderzenie uwolniło ogromną chmurę pyłu i sadzy, która doprowadziła do globalnej zmiany klimatu, niszcząc 75 procent wszystkich gatunków zwierząt i roślin.

Naukowcy twierdzą, że sadza niezbędna do takiej globalnej katastrofy mogła pochodzić jedynie z bezpośredniego uderzenia w skały w płytkich wodach wokół Meksyku, które są szczególnie bogate w węglowodory.

Eksperci uważają, że w ciągu 10 godzin od uderzenia potężne tsunami uderzyło w Wybrzeże Zatoki Meksykańskiej.

Około 66 milionów lat temu wyginęły nieptasie dinozaury i ponad połowa gatunków na świecie.  Asteroida Chicxulub jest często wymieniana jako prawdopodobna przyczyna wymierania w okresie kredy i paleogenu (zdjęcie przechowywane)

Około 66 milionów lat temu wyginęły nieptasie dinozaury i ponad połowa gatunków na świecie. Asteroida Chicxulub jest często wymieniana jako prawdopodobna przyczyna wymierania kredy i paleogenu (zdjęcie przechowywane)

To spowodowało trzęsienia ziemi i osunięcia ziemi aż do Argentyny.

Badając to zdarzenie, naukowcy odkryli małe cząstki skały i innych szczątków, które zostały wyrzucone w powietrze podczas katastrofy asteroidy.

Te maleńkie cząstki, zwane kulkami, pokryły planetę grubą warstwą sadzy.

Eksperci wyjaśniają, że utrata światła słonecznego spowodowała całkowite załamanie systemu wodnego.

Dzieje się tak, ponieważ fitoplanktonowa baza prawie wszystkich wodnych łańcuchów pokarmowych mogła zostać usunięta.

Uważa się, że ponad 180 milionów lat ewolucji, które doprowadziły świat do okresu kredowego, zostało zniszczone w okresie krótszym niż wiek Tyrannosaurus Rex, który wynosi około 20 do 30 lat.

You May Also Like

About the Author: Ellen Doyle

„Amatorski praktykujący muzykę. Wieloletni przedsiębiorca. Odkrywca. Miłośnik podróży. Nieskrępowany badacz telewizji”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *