Historia hiszpańskich medali olimpijskich: 48. medal: Piłka nożna też może

zaWcześniej w 1992 roku, a potem teżW Hiszpanii piłka nożna była bez wątpienia królem sportu. Nie brakowało, kto do niego mówił Ogólny obraz był znacznie wyższy niż bagaż sukcesów Co dał, ale tak jak powiedział Lara Około 160 lat temu nikt nie wiedział na pewno, czego chce opinia publiczna. W każdym mieście zadeklarował jeden lub kilka stadionów z dziesiątkami tysięcy widzów Fani chcą piłki nożnej. Wszyscy mówili – i mówią – dumni ze swojego koloru i Ich brak mija ekstrawagancko Prawie podejrzane.

Ale hiszpański futbol był 1992 Przedmiot do konsumpcji krajowej bardziej niż wizerunek międzynarodowy. Główne sukcesy hiszpańskiej drużyny to: 1920 siła ciągu olimpijskiego I zwycięstwo w domu Euro 1964. Kluby po okresie zwycięstwa Real Madryt Od 1956 do 1960 roku jego międzynarodowe sukcesy były jednak sporadyczne F.C.B Wygrałby Puchar Europy w 1992 roku. Drużyna olimpijska, zawsze „młode obietnice” Przeszedłem gry bez bólu i chwały i Absolute jeździł na każdy Puchar Świata otoczony iluzją oddania ogona między nogami Przeklinał jej pochwałę, zanim poszła. Jednym z największych rozczarowań były mistrzostwa świata w 1982 roku Z historii hiszpańskiej piłki nożnej i, z grubsza, historii hiszpańskiej piłki nożnej jako grupy. Czy to wszystko jest ważne? Naprawdę niewiele.

Ale prawda była taka Świat futbolu patrzył na wszystko, co wydarzyło się na igrzyskach olimpijskich iw 1992 roku z życzliwą podejrzliwościąJeśli nie mieli widocznego poczucia wyższości, mówiono im nie tylko, że muszą wypełnić bolesne zadanie dzielenia się, i tym razem również. Potraktuj to bardzo poważnie. Nie warto tym razem wybierać zespołu B lub C, skupić się na tym kilka dni wcześniej i mieć pewność, że wszystko się dobrze skończy. Nigdy nie wyszły z dwóch powodów: po pierwsze, ponieważ amatorzy olimpijscy dopuszczają – i za zgodą Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego – pułapkę, którą kraje bloku socjalistycznego dały piłkarzom fałszywe prace, tak że Zawsze dawali swoje pierwsze drużyny Nie przegapili złota. Po drugie Inne „małe” narody traktowały siebie bardzo poważnie Heroizm, wyszli gryźć i nieposłuszeństwo.

Nie wzbudziło to również większego zainteresowania w przypadku Hiszpanii, ponieważ ten sposób działania nie był daleki od tego z pierwszej drużyny narodowej. Poprosiła o wyjaśnienia. Jeden z nich polegał na tym, że tacy byli nasi gracze Fizycznie słabszy od konkurentówPonieważ dorastali w trudnej sytuacji po wojnie domowej. To Beckenbauer A firma powstała w latach powojennych nie weszła do analizy.

Ale chodzi o to Gracze po dwudziestce w 1992 roku dorastali już w czasach „rozwoju”A także ta FIFA i Międzynarodowy Komitet Olimpijski Zanieczyszcza Połączyli siły, aby wnieść trochę blasku do zawodów olimpijskich, mimo że FIFA nie chce przyćmić mistrzostw świata. Obecnie, Profesjonaliści mogą faktycznie uczestniczyć, O ile nie byli już zawodnikami Pucharu Świata i spełniali inne restrykcyjne wymagania.

Obecny trener reprezentacji narodowej Luis Enrique świętuje zwycięstwo

W tym czasie Hiszpania miała pokolenia obiecujących graczy, którzy wyszli poza wściekłą retorykę lat dwudziestych i dwudziestych XX wieku. „Bale i hiszpański” z lat czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku, Wśród nich jest grupa, którą utworzyłem Josef Amavesca, Raphael Bergis, Santiago Kizares, Abelardo Fernandez, Albert Ferrer, Josep Guardiola, Miguel Hernández, Tony Jimenez, Mikel Lassa, Juan Manuel Le Pez, Javier Mangarn, Luis Francisco Enrique Martinez, Kiko Narvez, Alfonso Briz, Antonio Benignes Gabriel Vidal , Roberto Soluzebal, David Philabona i BuckyVisaPowierzono im prestiżowego trenera, absolutnego muchtara, a nawet wtedy częściowe sukcesy jak Vicente MeeraTen z kolei szukał rady u innej osoby z tym samym zdjęciem profilowym, a ponadto prestiżem, który płynie z toczenia trudnych bitew: Ladislaw Kubala. Skupiają się i zabierają do pracy.

Jedna rzecz, która odróżnia ten zespół od innych: a Illusin sin lmites. Wyjście na kęs, a także zabawa w domu, co też jest ważne. Wszyscy wiedzieli, że mają czas na walkę o ligi, mistrzostwa Europy i tytuły reprezentacyjne, ale najprawdopodobniej będą mieli tylko ten czas, aby wspiąć się na podium olimpijskie. I w przeciwieństwie do innych pokoleń, npWidzieli, jak na scenę wchodzili Hiszpanie I wiedzieli, co to oznacza.

Pierwszy etap nie był spacerem, ale wydawało się to tak: Kolumbia 4: 0, Egipt 2: 0, Katar 2: 0. Wygląda na to, że „Al Jad” doszedł do ćwierćfinału. za 1-0 dla włoskiego czarnego potworaZ widokiem Koyko Narvez – Zwycięstwo w turniejach finałowych zajęłoby dekadę – przekonali kibiców, że ten zespół jest wart dogonienia pozostałych mistrzów olimpijskich.

W półfinale Ghana. Światowi piłki nożnej wydawało się, że to pomniejszy konkurent, ale eksperci od sportu i olimpiady wiedzą, że tak było Dzięki igrzyskom olimpijskim Afryka zdobyła miejsce W świecie piłki nożnej (od 4: 0 z Zambii do Włoch Na Sel 88) i oczywiście ten zespół potraktował to bardzo poważnie: wygrali 2-0 po dwóch bramkach Abelardo i Barges. Ten zespół, który nazywał się Quinta de Cobi, osiągnął szczyt wściekłości już w 1920 roku. Miał srebro, a na końcu czekał na niego „znany” przeciwnik: Polska, Kto pokonał Australię 6-1.

Ale to jest drużyna ze świetną grą, która zaczyna się przejmować Pepem GuardiolaWiedział też, jak powstrzymać złość, gdy jest to konieczne. Na krawędzi odpowietrznika i solidnie Kowalski Hiszpania straciła pierwszego gola turnieju i skorzystała z dwudziestominutowej przewagi: Pitu Abelardo Główka wyrównała się w 65. minucie. Siedem minut później, KOICO Zrób to 2-1 przeciwko A. Nowy obóz Zatłoczony. Wcześniej polska odpowiedź była kolejnym celem Stanik. Znowu w samą porę KOICO wyraźny. Było 3: 2 i na więcej nie było czasu. Hiszpania zdobyła złoty medal.

Rozdaj medale

Rozdaj medale

Później, gdy zaczął zauważać, że w tej drużynie są już pierwszorzędni zawodnicy, którzy odnieśli ważne sukcesy w używaniu piłki nożnej, i że dzięki zwycięstwu udało im się o tym zapomnieć. Kilka miesięcy temu, mimo znaczenia piłki nożnej dla Hiszpanii, musieli oglądać w telewizji mistrzostwa Europy Podczas gdy wybrana grupa grała w ostatniej chwili, Duńczyk wygrał, z graczami bez koncentracji i na wakacjach aż do dwóch dni wcześniej. Może przez to wszystko Jak na ironię, najważniejsze nie było złoto, ale jego spuścizna: też piłka nożna. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, oczywiście.

You May Also Like

About the Author: June Wilkinson

"Pionier w mediach społecznościowych. Miłośnik muzyki. Zły student. Introwertyk. Typowy fan piwa. Ekstremalny webinnik. Fanatyk telewizji. Totalny ewangelista podróży. Guru zombie."

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.