Przybywają geminidy, meteoryty osłonięte przez „niszczącą” asteroidę

Santa Cruz de Tenerife (Hiszpania), 10 grudnia (EFE). Maksimum tegorocznego Geminida nastąpi 12 i 13 grudnia, czyli idealny czas na obserwowanie tych meteorów, które w przeciwieństwie do pozostałych nie pochodzą z komety, ale z asteroidy „Faeton”, którą astronomowie nazywają „totalną”. niszczyciel”.
Instytut Astrofizyki w Hiszpańskim Archipelagu Wysp Kanaryjskich (IAC), który będzie transmitował wydarzenie z Obserwatorium TED na Teneryfie za pośrednictwem sky-live.tv, powiedział w piątek w oświadczeniu, że przez ostatnią dekadę Geminidy długo pożegnał się z rokiem, który przekroczył 100 meteorów na godzinę.
W 2020 r. przekroczyły 130 meteorów na godzinę, co sprawiło, że znalazły się na szczycie rocznego rankingu deszczów meteorów, a następnie deszcz meteorów i deszcz meteorów.
Tegoroczne Geminidy odbędą się w dniach 7-17 grudnia, a maksimum spodziewane jest 14 grudnia o godzinie 07:00 UTC, noce z 12-13 grudnia i 13-14 grudnia będą najlepszymi momentami do oglądania. Deszcz meteorytów.
Meteoryty mają swój blask w konstelacji Bliźniąt (bliźniaków), która będzie blisko konstelacji Bliźniąt.
Jednak w tym roku księżyc będzie wschodził za kwadrans w nocy z największą aktywnością, co utrudnia dostrzeżenie najsłabszych meteorów, dlatego zaleca się obserwowanie go od północy.
Aby mieć pewność, że zobaczysz jak najwięcej Bliźniąt, pozostań w ciemnym miejscu – wolnym od zanieczyszczenia światłem z miast – i z wyraźnym horyzontem – wyjaśnia IAC.
Wskazane jest, aby skierować wzrok na obszar nieba i przytrzymać go przez co najmniej kilka minut, aż będziesz mógł „dostrzec” Geminida. Zaleca się leżeć na podłodze i nosić ciepłe ubrania. A co najważniejsze: musisz uzbroić się w cierpliwość, kontynuuj.
Bliźnięta to deszcz, który można obserwować z obu półkul, chociaż aktywność będzie większa z północy niż z południa, ponieważ promieniowanie będzie wyższe nad horyzontem.
Przodkami deszczów meteorów są zwykle komety, ale w przypadku Bliźniąt tak nie jest, ponieważ małe ciało niebieskie – asteroida (3200) Phaethon – jest „domniemanym” przodkiem klejnotu od 1983 r., co jest tajemnicą dla astronomowie.
W rzeczywistości zespół kierowany przez Dave’a Jewitta (UCLA) z pomocą badań STEREO NASA zdał sobie sprawę w 2010 roku, że Python doświadcza wzrostu jasności.
To było coś nowego, co nazwali „kometą skalną”. Hybryda między asteroidą a kometą, czyli dziwna asteroida, która zbliża się bardzo blisko Słońca – robi to co 1,4 roku, podobnie jak robi to kometa – ciepło od gwiazdy „spala” pozostałości pyłu który pokrywa skalistą powierzchnię i w ten sposób tworzy rodzaj „żwirowego ogona”.
W związku z tym Javier Lisandro, badacz z IAC, komentuje, że Faeton, który ma średnicę 4 lub 5 kilometrów, jest „całkowicie destrukcyjny”, ponieważ gdyby uderzył w Ziemię, spowodowałby „globalną katastrofę, która zniszczyłaby gatunki”. , ewentualnie w tym”.
Jednak Phaethon stanowi niewielkie zagrożenie na liście potencjalnie niebezpiecznych obiektów, zauważa astronom, zauważając, że jednak „musimy go kontrolować, ponieważ orbity tych małych asteroid przechodzących w pobliżu Ziemi są dotknięte wieloma skutkami, może sprawić, że w przyszłości orbita może doprowadzić do orbity kolizyjnej.
Ten prysznic, jeden z najbardziej atrakcyjnych dla wielu badaczy, po raz pierwszy zaobserwowano w 1862 roku.
Badacz Mikkel Cera Ricart, który zauważa, że ​​Geminidy, w przeciwieństwie do Perseidów, są powolnymi meteorytami i dlatego łatwiej je „polować”.

You May Also Like

About the Author: Randolph Feron

„Amatorski praktykujący muzykę. Wieloletni przedsiębiorca. Odkrywca. Miłośnik podróży. Nieskrępowany badacz telewizji”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *