„Rosyjska grypa” zabiła 700 000 osób w 1977 r., a wielu naukowców uważa, że ​​mogło to być spowodowane wyciekiem z laboratorium

„Rosyjska grypa” zabiła 700 000 osób w 1977 r., a wielu naukowców uważa, że ​​mogło to być spowodowane wyciekiem z laboratorium

W 1977 roku w północno-wschodnich Chinach wybuchła grypa, która ostatecznie rozprzestrzeniła się na Rosję, a następnie na cały świat. Ostatecznie śmierć pochłonęła prawie 700 000 ludzi na całym świecie, z których większość stanowili ludzie młodzi. Stało się znane jako „rosyjska grypa”, ponieważ Rosja była pierwszym krajem, który zgłosił ją do Światowej Organizacji Zdrowia. Naukowcy, którzy zbadali jego DNA, doszli do wniosku, że jest on prawie identyczny z wcześniejszym szczepem wirusa grypy, który wywołał epidemie w latach 1949-1950.

W naturze grypa nie pozostaje taka sama przez 27 lat, gdy się rozprzestrzenia. Tak więc fakt, że „rosyjska grypa” była prawie identyczna z poprzednim szczepem, ostatecznie doprowadził do wniosku, że rosyjska grypa była najprawdopodobniej wynikiem przecieku laboratoryjnego lub być może nieudanej próby. Szczepienie ludzi żywym atenuowanym wirusem.

w pracy naukowej opublikowany w magazynie Natura W 1978 r. zespół naukowców z City University of New York odkrył, że wirus z 1977 r. był genomowo podobny do wirusa z 1950 r. — tak jakby ewolucja wirusa zamroziła się w czasie.

Możliwe, że przypadkowa mutacja wyewoluuje podobnie do wariantu z przeszłości – ale naukowcy uznali za nierozsądne spekulowanie, że takie mutacje tła przypadkowo wytworzyły szczep bardzo podobny do czegoś, co krążyło 27 lat temu.

Ta następna część jest bardzo uderzająca w świetle obecne wydarzenia:

Badanie przeprowadzone przez naukowców z Chińskiej Akademii Nauk Medycznych z 1978 r. wykazało, że wirus infekuje przede wszystkim osoby poniżej 20 roku życia – potwierdzając teorię, że osoby powyżej tego wieku były już wcześniej narażone na ten sam wirus, a tym samym rozwinęły odporność. .

Jednak w tym samym artykule zespół odrzucił teorię wycieku laboratoryjnego jednym zdaniem, zauważając, że żadne z „zaangażowanych laboratoriów” nie gromadziło ani nie pracowało z H1N1 przez długi czas.

Ale jako Ten artykuł pochodzi z 2015 roku. Pokazuje, że wyciek in vitro (lub alternatywnie niepowodzenie prób szczepień żywym, atenuowanym wirusem) jest obecnie uważany za najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie rosyjskiej grypy, ponieważ alternatywne wyjaśnienia okazały się nieprzekonujące. Ponownie sprawdź, czy to nie brzmi znajomo:

Błąd bezpieczeństwa biologicznego w laboratorium badawczym jest obecnie często wymieniany jako przyczyna ponownego pojawienia się szczepu wirusa grypy H1N1 (ryc. 2) w latach 1977-1978 (ryc. 2). Dowodem na korzyść tej możliwości jest pozorne nieprawidłowe pochodzenie wirusa i jego wrażliwość na temperaturę, co sugeruje manipulacje laboratoryjne. Jednak w czasie pandemii Światowa Organizacja Zdrowia wykluczyła możliwość wypadku laboratoryjnego po rozmowach z badaczami z laboratoriów zajmujących się wirusem grypy w Związku Radzieckim i Chinach, i stwierdziła, że ​​„odnośne laboratoria albo nigdy nie posiadały wirusa H1N1, albo działały z nim przez długi czas.”

Znajduje się tam grafika pokazująca, ile teorii zostało zaproponowanych i omówionych przez badaczy na przestrzeni lat. Od około 2008 r. dominującym wyjaśnieniem wydaje się być wyciek w laboratorium:

Ale autor artykułu wydaje się sądzić, że wydanie jest prawdopodobnie wynikiem próby szczepionki z użyciem żywego atenuowanego wirusa, co nie było prawdą. wystarczająco słaby.

Dwa czynniki sugerują, że pandemia z 1977 r. była spowodowana prowokacją szczepionką lub eksperymentami: (1) badania nad żywym atenuowanym wirusem grypy (LAIV) były wówczas szeroko zakrojone, i (2) wybuch epidemii świńskiej grypy H1N1 w 1976 r. obawiano się, że może być potencjalnym pandemii, co doprowadziło do ponownego zainteresowania profilaktyką i badaniami nad wirusem H1N1 (12).

W latach 1962-1973 około 40 000 dzieci uczestniczyło w ośmiu próbach LAIV w Związku Radzieckim (13). Naukowcy z Pekińskiego Instytutu Szczepionek i Surowic w Chinach przeprowadzili również w tym samym okresie badania kliniczne z użyciem żywych szczepionek (1). Ponadto istnieją zapisy o masowej produkcji żywej szczepionki przeciw H1N1 w Odessie w ZSRR w 1977 r. (14, 15). We wczesnych dniach badań w latach 40. LAIV często były w stanie przywrócić zjadliwość po podaniu ludziom i powodować choroby (16). Ponadto wiele szczepów wyizolowanych z epidemii w 1977 r. (np. izolat A/Tientsin/78/77) było wrażliwych na temperaturę (ts), co oznacza, że ​​wirus nie mógł replikować w wyższych temperaturach. Wrażliwość na temperaturę zwykle pojawia się dopiero po serii manipulacji laboratoryjnych, typowych dla generacji LAIV i stosowanych jako biomarker atenuacji. Chociaż nie wszystkie szczepy z lat 1977–1978 były wrażliwe na temperaturę, porównanie wszystkich szczepów z 1977 r. wskazuje na wyższą częstość występowania fenotypu ts w porównaniu ze szczepami z lat 1950, co potwierdza twierdzenie, że epidemia mogła być wynikiem prób atenuacji na potrzeby szczepienia (1). , 17).

Bez względu na dokładną przyczynę, większość ekspertów uważa obecnie, że „rosyjska grypa” z 1977 r. została spowodowana przez wirusa, który został zebrany około 1950 r., pracował w laboratorium, a następnie przypadkowo wypuszczony na świat. Rosjanie i Chińczycy zaprzeczali, że robili cokolwiek w tym rodzaju, a Światowa Organizacja Zdrowia w tym czasie poparła to zaprzeczenie, ale trzy dekady później większość naukowców uważa, że ​​zaprzeczenie musi być błędne. Wirusy grypy nie zapadają w stan hibernacji przez 27 lat, po czym nagle powodują niezmienioną epidemię.

You May Also Like

About the Author: Ellen Doyle

„Amatorski praktykujący muzykę. Wieloletni przedsiębiorca. Odkrywca. Miłośnik podróży. Nieskrępowany badacz telewizji”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *