Tajemniczy obiekt, który przetrwał bliskie spotkanie z niemaskowaną czarną dziurą

Tajemniczy obiekt, który przetrwał bliskie spotkanie z niemaskowaną czarną dziurą

Ujawniono tajemniczą chmurę, która w jakiś sposób przetrwała bliskie spotkanie z supermasywną czarną dziurą.

Według nowego badania obiektu, zwanego G2, są to w rzeczywistości trzy młode gwiazdy otoczone gęstym obłokiem gazu i pyłu, z którego się narodziły. Ta interpretacja zapewnia zgrabne rozwiązanie pytań, które pozostały bez odpowiedzi po przejściu G2 Sgr A* – supermasywnej czarnej dziury w sercu Drogi Mlecznej – w 2014 roku.

„Sugerujemy, że obserwowane pokryte pyłem obiekty są pozostałościami roztopionej młodej gromady gwiazd, która zaczęła formować się w otaczającym dysku jądrowym” Naukowcy napisali w swoim artykule.

G2 Odkryty w 2011 roku (opisany w badaniu Opublikowano w 2012). W tym czasie pędził w kierunku zdarzenia zwanego perinigricon – punktu na swojej orbicie, w którym jest najbliżej czarnej dziury.

Astronomowie w pełni spodziewali się, że bliskie spotkanie spowoduje rozerwanie i rozerwanie G2 przez Sgr A*, wytwarzając fajerwerki kłębiące się z supermasywnych czarnych dziur.

Fakt, że nic się nie stało, nazwano później „kosmiczne zanikanieG2 rozszerzała się i wydłużała, gdy zbliżała się do czarnej dziury, a następnie, za obszarem perinigricon, powróciła do bardziej zwartego kształtu.

Inną irytującą cechą G2 jest to, że jest bardzo gorąca, znacznie gorętsza niż powinna być chmura kurzu. Możliwe, że Sgr A* lub inne gwiazdy ogrzewały obiekt, ale jego temperatura pozostawała taka sama bez względu na to, gdzie się znajdował. Wskazuje to, że wszystko, co nagrzewało się G2, pochodzi z samej chmury, a nie z zewnętrznych wpływów.

Astronomowie odkryli, że te dwa zachowania są bardziej spójne z zachowaniem gwiazdy. W zeszłym roku zespół naukowców zasugerował, że obłok G2 może zawierać ukrytą w sobie gwiazdę – produkt zderzenia dwóch gwiazd, które wytworzyły wokół siebie masywny obłok gazu i pyłu.

Ale to samo badanie ujawniło również odkrycie czterech innych podobnych obiektów w centrum Galaktyki, zwiększając całkowitą liczbę obiektów G do sześciu. To duża liczba zwartych gwiazd podwójnych.

Teraz zespół naukowców kierowany przez astrofizyka Floriana Beckera z Uniwersytetu w Kolonii w Niemczech opracował alternatywne wyjaśnienie, po przeprowadzeniu szczegółowego przeglądu 14 lat obserwacji przeprowadzonych za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu. SINFONI narzędzie.

Według ich analiz, G2 powinna skrywać trzy gwiazdy, których wiek wynosi około miliona lat. To jest za małe dla gwiazd; Natomiast Słońce ma 4,6 miliarda lat. Gwiazdy G2 są tak małe, że nadal będą otoczone materią z obłoku, w którym powstały.

„G2 faktycznie składa się z trzech młodych, nowatorskich gwiazd, jest ekscytujące” – powiedział. Peissker mówiZauważając, że odkrycie sprawia, że ​​trzy gwiazdy są najmniejsze, jakie kiedykolwiek zaobserwowano wokół SgrA*.

Centrum galaktyczne ma już rozszerzenie Wybitna grupa młodych gwiazd, znany jako S-masa. Według modelu zespołu Peißkera gwiazdy G2 mogą należeć do tej grupy.

Gwiazdy mogły powstać w tym samym gwiezdnym żłobku, tworząc gromadę, która od tego czasu się podzieliła, a poszczególne gwiazdy oddzielają się i generują nowe orbity wokół Sgr A*.

Nawet jeśli nie są powiązane z gromadą S, możliwe jest, że gwiazdy G2 były w pewnym momencie częścią większej grupy gwiazd. Inne pyłowe obiekty krążące wokół Sgr A* również mogą należeć do tej grupy, która zostałaby zakłócona przez grawitację po przemieszczeniu się w kierunku supermasywnej czarnej dziury z większej odległości.

Ponieważ środowisko wokół Sgr A* nie jest uważane za sprzyjające formowaniu się gwiazd, potrzebne będą dalsze prace w celu odkrycia, gdzie mogły powstać obiekty G2 i inne obiekty G. Astronomowie mogą również być w stanie wykorzystać nowe odkrycia, aby dowiedzieć się o nich więcej czarne dziury.

„Nowe odkrycia zapewniają wyjątkowy wgląd w działanie czarnych dziur” Peissker mówi.

„Możemy wykorzystać środowisko SgrA* jako plan, aby dowiedzieć się więcej o ewolucji i procesach innych galaktyk w bardzo różnych zakątkach naszego wszechświata”.

Wyszukiwanie zostało opublikowane w Czasopismo Astrofizyczne.

You May Also Like

About the Author: Ellen Doyle

"Introwertyk. Myśliciel. Rozwiązuje problemy. Specjalista od złego piwa. Skłonny do apatii. Ekspert od mediów społecznościowych. Wielokrotnie nagradzany fanatyk jedzenia."

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.