W zbiorach muzeum odkryto ostatnią pandę w Europie

W zbiorach muzeum odkryto ostatnią pandę w Europie

Górne trzonowce i kły zostały pierwotnie skamieniałe pod koniec lat 70. w złożach węgla i przez ponad cztery dekady były przechowywane w zbiorach Bułgarskiego Narodowego Muzeum Historii Naturalnej.

powiedział Nikołaj Spasow, profesor muzeum i Autorka nowego badania na temat zębów, w komunikacie prasowym. „Zajęło mi wiele lat, aby dowiedzieć się, jaki był ten obszar i jaki był jego wiek. Potem zajęło mi również dużo czasu, zanim zdałem sobie sprawę, że jest to nieznana skamieniała panda wielka”.

„To odkrycie pokazuje, jak mało wiemy o starożytnej naturze, a także pokazuje, że historyczne odkrycia w paleontologii mogą prowadzić do nieoczekiwanych rezultatów, nawet dzisiaj” – powiedział.

Podczas gdy panda jest najbardziej znana ze swojego jedynego żyjącego przedstawiciela, pandy wielkiej, istniała grupa pokrewnych gatunków, które wędrowały po Europie i Azji.

Według komunikatu prasowego gatunek odkryty przez artefakty muzeum był ostatnią znaną pandą żyjącą w Europie. Naukowcy nazwali go Agriarctos nikolovi na cześć paleontologa muzeum Iwana Nikolowa, który pierwotnie skatalogował znalezisko.

Badanie wykazało, że niedźwiedź był wielkości współczesnej pandy wielkiej lub nieco mniejszy. Możliwe, że stosował dietę głównie wegetariańską, ale jego posiłki byłyby bardziej urozmaicone niż u jedynego żyjącego krewnego pandy, który je tylko bambus. Badania wykazały, że balkony dentystyczne prawdopodobnie nie były wystarczająco twarde, aby zmiażdżyć zdrewniałe łodygi bambusa, co sugeruje, że zwierzę zjadłoby bardziej miękkie rośliny.

Złoża węgla, w których znaleziono zęby, są dowodem na to, że ta pradawna panda zamieszkiwała tereny leśne i bagienne. Spasov i współautor Qigao Jiangzuo, specjalista ds. pand z Uniwersytetu Pekińskiego w Chinach, zasugerowali, że panda mogła wyginąć podczas wydarzenia, w którym wyschło basen Morza Śródziemnego, zmieniając otaczające środowisko.

„Wielkie pandy to wysoce wyspecjalizowana grupa niedźwiedzi” – powiedział Spasov w oświadczeniu.

„Nawet jeśli A. niklovi nie był specjalistą od siedlisk i żywności, jak współczesne pandy wielkie, skamieniałości pand były wystarczająco wyspecjalizowane, a ich ewolucja była powiązana z wilgotnymi, zalesionymi siedliskami” – powiedział. „Możliwe, że zmiany klimatyczne pod koniec miocenu w południowej Europie, które doprowadziły do ​​suszy, miały negatywny wpływ na istnienie ostatnich pand europejskich”.

Epoka miocenu miała miejsce od 23 do 5 milionów lat temu.

Badanie zostało opublikowane w niedzielę w gazecie Dziennik Paleontologii Kręgowców.

You May Also Like

About the Author: Ellen Doyle

"Introwertyk. Myśliciel. Rozwiązuje problemy. Specjalista od złego piwa. Skłonny do apatii. Ekspert od mediów społecznościowych. Wielokrotnie nagradzany fanatyk jedzenia."

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.