Burkina Faso: 60 lat niepodległości i pamięć Sankara

Burkina Faso: 60 lat niepodległości i pamięć Sankara

Armia Burkina Faso ogłosiła swoją decyzję o pochowaniu szczątków Thomasa Sankary bez podania konkretnej daty, co jest aktem sprawiedliwości dla wielu Afrykanów zbiegającym się z 60. rocznicą odzyskania niepodległości.

Procedura jest częścią operacji, która rozpoczęła się w 2015 r. od ekshumacji szczątków w celu przedstawienia szczątków do badań DNA i w połączeniu z wynikami procesu przeprowadzonego w 2021 r. przeciwko osobom zaangażowanym w zabójstwo, na co obecne władze wojskowe zgodziły się .

Wspomnienie 5 sierpnia jest częścią złożonego środowiska politycznego, kiedy junta wojskowa podpułkownika Paula Henri Sandaugo Damiby nabiera sił, debata toczy się wokół powrotu do kraju byłego prezydenta Blaise’a Compaore’a, głównej osoby zamieszanej w zabójstwo Sankary i mający miejsce atak terrorystyczny.

Jednak pomimo swoich wzlotów i upadków, „kraj godnych ludzi”, jak wyobrażał sobie go panafrykański męczennik, przetrwa polityczną nieszczęścia w trudnym kontekście nadmorskim i przetrwa przeciwności, jednocześnie próbując skonfrontować swoją teraźniejszość z optymizmem.

Górna Wolta, francuska kolonia oficjalnie założona w 1919 roku, stała się znana jako Burkina Faso w 1984 roku za rządów Thomasa Isidore Noela Sankary, znanego w historii kontynentalnej jako Afrykanin Che Guevara ze względu na postępowe myślenie i działania.

W historii kraju niewiele jest zmian politycznych: od 1960 do 1966 r. rządził obywatel Maurice Yamyogo, który został obalony przez pułkownika Sangoli Lamizanę, który pozostał u władzy do 1980 r., kiedy pułkownik Sai Zerbo go obalił, a w 1982 r. został zwolniony przez rząd. Major Jean-Baptiste Ouedraogo.

Miesiące później, pośród nasilających się nieporozumień między różnymi tendencjami, Sankara kierował rządem na czele Narodowej Rady Rewolucji (CNR), aż do zabójstwa w 1987 r. dokonanego przez spiskowców sprzymierzonych z Blaise Compaoré, prezydentem do 2014 r.

Obalony przez masowe protesty społeczne Compaoré udał się na wygnanie na Wybrzeżu Kości Słoniowej, gdzie niedawno wrócił, by spotkać się z nowym siłaczem tego kraju, podpułkownikiem Paulem-Henri Sandaugo D’Améba, który wspiął się na szczyt dzięki styczniowemu zamachowi stanu, który wyparł cywilów z Roch. Marca Christiana Kabore.

Sześćdziesiąt lat niepodległości naznaczone było militarną ingerencją w sprawy państwa, które jednak nie uchyla się od groźby ekstremizmu religijnego o charakterze sekciarskim, którego bataliony (oddziały) uderzyły w Burkina Faso.

Północ jest najbardziej dotkniętym regionem w kraju, a największa masakra terrorystyczna w jego historii miała miejsce w 2021 r., kiedy w ataku na górniczą wioskę Salhan, przeprowadzonym głównie przez dzieci-żołnierzy, zginęło ponad 160 osób, co pokazuje potrzebę powstrzymać fundamentalistyczną przemoc w całym regionie Sahelu.

Do 2015 roku Burkina Faso nie była zagrożona zbrojnym radykalizmem, w przeciwieństwie do sąsiadów Mali i Nigru, dwóch krajów agresji w subregionie zachodnim, gdzie, zdaniem ekspertów, radykalnie wzrasta fundamentalizm.

Dziś sytuacja jest inna, terroryzm mnoży się, w lipcu 31 osób zginęło w dwóch atakach, 22 z nich w wiejskim mieście Burasso w zachodnim Burkina Faso, działania, które również sprzyjały starciom między społecznościami i wzrostowi milicji samoobrony , co pomaga uspokoić. za niepewność.

W ten sposób „kraj godnych ludzi” zostaje wprowadzony w subregionalną dynamikę, która byłaby niewyobrażalna sześćdziesiąt lat temu i którą należy przezwyciężyć, aby dalej tworzyć historię.

You May Also Like

About the Author: Nathaniel Sarratt

"Freelance twitter buff. Typowy adwokat kawy. Czytelnik. Subtelnie czarujący przedsiębiorca. Student. Introwertyk. Zombie maniakiem."

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.