Czy porozumienie między Draghim i Macronem może na nowo zdefiniować Unię Europejską?

W tym miesiącu w Rzymie, Francji i Włoszech podpisano Umowa na Kwirynale. Podczas ceremonii francuski prezydent Emmanuel Macron nalegał na anomalny brak francusko-włoskiego porozumienia wzorowanego na traktacie elizejskim z 1963 r., uzgodnionego między Paryżem a Berlinem. Skupienie ostatniego francusko-niemieckiego porozumienia w kwestiach bezpieczeństwa i obrony było w dużej mierze produktem swoich czasów. Podobnie list Quirinale zawiera szczególny nacisk na środowisko. Takie podejście może pomóc porozumieniu udowodnić jego prawdziwą wartość i promować działania na rzecz klimatu zarówno przez kraje, jak i Unię Europejską.

Głównym celem traktatu było stworzenie strategicznego sojuszu między Paryżem a Rzymem. Zapewnia każdej ze stron nowe narzędzie polityczne, które pomoże jej przezwyciężyć różnice na poziomie dwustronnym i europejskim. Być może twoje pragnienie zawarcia nowej umowy było częściowo motywowane przez: Chęć wzmocnienia rdzenia Unii Europejskiej. Bieżące problemy obejmują wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. ten nowy rząd w Niemczech, Odgrywają kluczową rolę w kierowaniu całą Unią Europejską; Polska i Węgry zagroziły praworządności, a sceptyczne partie polskie i węgierskie na rzecz Unii Europejskiej sprzymierzyły się ze swoimi francuskimi i włoskimi odpowiednikami. Same stosunki francusko-włoskie przeszły w ostatnich latach trudne czasy. Ruch Pięciu Gwiazd (członek włoskiej koalicji rządzącej) publicznie wyraził swoje poparcie dla protestów żółtych kamizelek, które wstrząsnęły Francją w pierwszej połowie kadencji Macrona; Podziały między obydwoma krajami pozostają głębokie z powodu kryzysu libijskiego… Zmarnowano ważne okazje, takie jak fuzja stoczni Chantiers de l’Atlantique i Fincantieri.

Dlaczego wszystko jest łatwiejsze, jeśli masz na imię Draghi? Sekret „Super Mario”

Javier Brandoli. Rzym

Jednak wraz z przybyciem Mario Draghiego na stanowisko premiera w tym roku pojawiło się potencjalnie skuteczne Dracon Society. Mogłoby to pomóc na nowo zdefiniować międzynarodową rolę UE i zapewnić, że blok będzie pracował nad priorytetowymi kwestiami dla Francji i Włoch. Dla obu rządów przydatne byłoby posiadanie zorganizowanego wsparcia politycznego w UE: dla Francji ze zbliżającą się prezydencją w UE w styczniu i wyborami prezydenckimi w kwietniu; A dla Włoch, które potrzebują więcej sojuszników w Unii Europejskiej, mogą mieć problem z zatwierdzeniem przez Brukselę planów wdrażania funduszy NextGenerationEU. Oba rządy są również świadome nadchodzących trudnych czasów politycznych, zwłaszcza gdy instytucje i przywódcy UE wznowią negocjacje w sprawie długu i reguł fiskalnych po renegocjacji (obecnie zawieszonego) paktu stabilności. Tradycyjny podział północ-południe nieuchronnie zdominuje rozmowy.

Postanowienia Traktatu Kwirynalskiego dotyczące polityki klimatycznej stanowią krok naprzód na kilka sposobów. Dwustronnie zielona agenda zawsze odgrywała drugorzędną rolę w stosunkach między Paryżem a Rzymem w porównaniu z innymi kwestiami, takimi jak ekonomia, finanse i imigracja. Ale teraz sekcja traktatu dotycząca środowiska przewiduje zacieśnienie współpracy między Francją i Włochami na poziomie europejskim, aby pomóc Unii Europejskiej osiągnąć cel neutralności klimatycznej do 2050 roku. Dzięki tym nowym ramom współpracy politycznej Francja i Włochy mogą pomóc w uzyskaniu poparcia dla transakcji zainteresowanych państw członkowskich, z ekonomicznymi i społecznymi konsekwencjami zielonej transformacji, w tym dla samego Rzymu i Paryża. Mogą to zrobić poprzez rotację członków gabinetu w każdym rządzie do odpowiadającej im liczby, co pomaga koordynować i dzielić się doświadczeniami wokół wspólnych priorytetów. Pomogłyby w tym regularne wspólne spotkania Komisji Spraw Zagranicznych w konkretnych kwestiach. Oba kraje będą chciały przestrzegać – i być postrzegane jako zgodne – z Fundusze europejskie z NextGenerationEU. Może to być korzystne dla obu stron, ponieważ mają do pokonania wewnętrzne wyzwania: Francja musi poważnie traktować rolę energii jądrowej w swoim miksie energetycznym, podczas gdy Włochy są mocno uzależnione od gazu od sąsiadów, które nie zawsze są najłatwiejsze. radzić sobie z.

Fot. Emmanuel Macron, podczas prezentacji programu Francja 2030 (Reuters/Ludovic Marin)
Wszystko, co błyszczy, to nie uran: co kryje się za nuklearnym zakładem Macrona?

Lucas Proto

Na poziomie regionalnym nowy traktat uznaje: Bliskie połączenie Francji z Włochami w basenie Morza Śródziemnego; W tej dziedzinie są zaangażowani w promowanie zrównoważonego wykorzystania energii i wspieranie zielonych inwestycji w Afryce Północnej i Afryce Subsaharyjskiej. A na poziomie wielostronnym potwierdzili swoje poparcie dla Porozumienia Paryskiego i realizacji niedawnych obietnic COP 26. W pewnym sensie porozumienie z Kwirynału może uzupełniać Traktat Elizejski, jeśli stanie się kanałem promowania działań na rzecz środowiska i wzmocnienia wewnętrzne funkcjonowanie Unii Europejskiej. Jeśli Francja i Niemcy mają wspólne podstawowe interesy bezpieczeństwa i obrony, to to samo dotyczy Francji i Włoch w odniesieniu do celów środowiskowych. Traktat mógłby stworzyć stałe forum dialogu między obydwoma państwami i wspierać Europę w promowaniu i obronie jej strategicznych interesów.

Dążenie do realizacji Zielonej Agendy może też pomóc rozwiać wrażenie, że traktat ma zastąpić dotychczasowy układ sił i sojuszy w Unii Europejskiej, zwłaszcza w tym krytycznym momencie politycznym z Niemcami, głównym partnerem obu krajów. Rzeczywiście, ulepszona agenda środowiskowa nowego niemieckiego rządu oznacza, że ​​prawdopodobnie będzie on bardziej aktywny w tych kwestiach, zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. W tym sensie traktat pojawia się w odpowiednim momencie: Francja dała jasno do zrozumienia, że ​​chce umieścić agendę cyfrową w centrum swojej prezydencji w UE. Jednak niedawna prezydencja włoska, której gospodarzem była grupa G-20, i współprzewodnictwo w COP26 oznaczają, że wzmocniony dialog z Francją może wzmocnić presję na UE, by działała geopolitycznie na szczeblu wielostronnym. W pozostałym roku swojego współprzewodniczącego COP Rzym może pracować nad tym, aby międzynarodowi gracze dotrzymywali obietnic, które złożyli w Glasgow.

Zdjęcie: austriacki pociąg nocny 2019 (EFE)
Mapa nocnych pociągów w Europie, aby utrzymać samolot z dala: czy zielony plan ma sens?

Carlosa Barragana. Monachium Alicia Amylos Infografika: Rossio Marquez

Oczywiście są rzeczy, które mogą zmienić tę ambicję. Do widzenia wybory we Włoszech są zawsze tuż za rogiem, głosuj na Wybór nowego prezydenta w lutym 2022 r.Który jest wybierany przez parlamentarzystów i przedstawicieli okręgów, dodaje dodatkowy element niestabilności. Niektóre partie koalicji rządowej kierowanej przez Draghiego naciskają na niego, aby objął prezydenturę, ponieważ doprowadziłoby to do przedterminowych wyborów parlamentarnych. Inni chcieliby, aby pozostał gwarantem wewnętrznej ciągłości politycznej i rozmieszczenia funduszy NextGenerationEU. Tymczasem po wyborach we Francji w kwietniu, nawet jeśli Macron odniesie sukces, wynik może zmienić jego projekt polityczny i wpłynąć na jego politykę europejską. Sojusznicy europejscy będą prawdopodobnie oczekiwać, że Macron pozostanie mocno przywiązany do zbiorowej suwerenności UE jako wspólnego celu 27 krajów, a nie do działania w ramach wewnętrznego kręgu państw członkowskich. Ale Traktat Kwirynalski powinien pozwolić Francji na jedno i drugie.

Dużo Francja, podobnie jak Włochy, powinna wykorzystać ten wyjątkowy moment polityczny, na szczeblu krajowym i na terenie Unii Europejskiej. Może to zwiększyć fortunę każdego rządu i pomóc mu w przezwyciężeniu stojących przed nim wyzwań politycznych. Istnieją możliwości, które wynikają z francuskiej prezydencji Unii Europejskiej, osobistej pozycji politycznej Draghiego i uznania na arenie międzynarodowej. ten Francusko-włoski silnik właśnie po remoncie Ma potencjał do integracji francusko-niemieckiej i zajęcia się niektórymi z głównych dzisiejszych problemów, w tym wzmocnieniem suwerenności europejskiej i reagowaniem na kryzys klimatyczny.

*Analityka Opublikowane w Europejskiej Radzie Stosunków Zagranicznych por Teresa Coratella y titulado „Traktat Kwirynalski: Jak Francja i Włochy mogą promować działania na rzecz środowiska i suwerenność europejską”

You May Also Like

About the Author: Ellen Doyle

„Amatorski praktykujący muzykę. Wieloletni przedsiębiorca. Odkrywca. Miłośnik podróży. Nieskrępowany badacz telewizji”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *