Czym jest NATO?

Starsi ludzie wciąż pamiętają genezę NATO, jego antykomunistyczną naturę i pierwszą jednostronną interwencję w wojnie w Kosowie. Z drugiej strony, nowym pokoleniom brakuje tych odniesień. Nie wiedzą zbyt dobrze, co robi sojusz i nie zdają sobie sprawy z rzekomych korzyści, jakie przyniesie on swoim państwom członkowskim. Teoria głosi, że jest to umowa wojskowa mająca zapewnić stabilność świata. Praktyka obala ten pomysł: Po 20 latach interwencji w Afganistanie siły amerykańskie i ich sojusznicy pozostawili upadający kraj w całkowitej niestabilności..

W 2022 r. Hiszpania będzie gospodarzem szczytu NATO, na którym zostanie zatwierdzona nowa umowa o bezpieczeństwie. Mówi się o przedefiniowaniu jego „koncepcji strategicznej”, ale takie wyrażenia nie pomagają umniejszać jednej z jej głównych cech: niejednoznaczności. Krótko mówiąc, NATO było niemożliwe do ucieczki i co roku wydaje raporty ostrzegające przed poważnymi zagrożeniami dla globalnej stabilności. Teraz Rosja, dżihadyzm i Chiny są głównymi geopolitycznymi wrogami Stanów Zjednoczonych.

Jednak XXI wiek przechodzi okres wielobiegunowości i braku wyraźnego konsensusu sojuszniczego: Turcja grozi użyciem rosyjskich systemów antyrakietowych i wysyła statki, by kwestionować suwerenność Grecji we wschodniej części Morza Śródziemnego; Niemcy ratyfikowały rosyjską umowę o gazociągu Nord Stream 2 i utrzymują strukturalne relacje gospodarcze w sektorze motoryzacyjnym z Chinami; Ze swojej strony Emmanuel Macron uważa za absurd reorientację NATO w kierunku Chin. Poza długotrwałym sporem między Airbusem a Boeingiem, nawet pod administracją Trumpa, Stany Zjednoczone nakładają cła na produkty z Unii Europejskiej. Sojusze, które słabną i słabną zgodnie z partykularnymi interesami.

Alejandro Pozo, badacz z Dellas Center, twierdzi, że ten wielobiegunowy spór jest czysto komercyjny. Siła militarna podlega innym zasadom: „NATO nie przyczynia się do bardziej pokojowego świata. Nadal widzę świat jednobiegunowy: z kilkoma ważnymi wyjątkami, Stany Zjednoczone i ich sojusznicy z NATO są jedynymi aktorami, którzy chcą użyć siły militarnej.

Od 1949 roku jej założenia, NATO służy przede wszystkim geopolitycznym interesom Stanów Zjednoczonych, pozyskując informacje o bezpieczeństwie z każdego państwa członkowskiego, rozmieszczając swoje siły i indoktrynując siły zbrojne najwyższego szczebla.. Samo NATO powstało, aby osiągnąć trzy cele, na jego stronie internetowej czytamy: Odstraszyć sowiecką ekspansję. unikanie ponownego pojawiania się narodowości poprzez silną obecność Ameryki Północnej na kontynencie europejskim; oraz wzmocnienie europejskiej integracji politycznej. Nic więc dziwnego, że są w zmowie z interesami USA, które przeznaczają 3,72% swojego PKB na obronę, czyli 730 miliardów dolarów, i które wnoszą większość euroatlantyckiego potencjału militarnego. Chociaż ten związek ułatwia sprzedaż amerykańskiej broni, działania gospodarcze są być może mniej ważne niż abstrakcyjne filary sojuszu: ludzkość, bezpieczeństwo, szkolenie i stabilność..

ludzkość. NATO powstało, by bronić swoich członków przed komunizmem, choć zastrzegało sobie prawo do interwencji w sytuacjach oczywistego zagrożenia dla ludzi. Jego pierwsza interwencja miała miejsce w 1999 roku, w pięćdziesiątą rocznicę jego powstania, kiedy wspierał albańskich rebeliantów w Kosowie. Uczynił to w oparciu o zasadę „ludzkości”: zarzucano, że trwają czystki etniczne, czemu dotąd zaprzeczały międzynarodowe organy monitorujące w terenie. Nowa ludzkość wojskowa: lekcje z Kosowa autorstwa Noama Chomsky’ego wyjaśnia podwójne standardy sojuszu: Dlaczego interweniowało Kosowo, a nie turecki Kurdystan? Prawa człowieka w oparciu o interesy Stanów Zjednoczonych, które są obecnie gwarantem narodu albańskiego na Bałkanach i prezydenta Kosowa: wszystkie decyzje przechodzą przez ambasadę w Waszyngtonie, która również kontroluje dominującą bazę wojskową za pośrednictwem NATO przez Bondsteel . Ludność serbska nienawidzi sojuszu nie tylko dlatego, że pozbawił on kontroli przodków nad regionem, ale dlatego, że musiał znosić bombardowania w Belgradzie, setki kilometrów od Kosowa, oraz w innych przemysłowych miastach poza konfliktem.

W tym przypadku „humanitaryzm” promowany przez NATO oznacza zbombardowanie 112 obiektów na Bałkanach zubożonym uranem. A 85 bomb spadło na Kosowo, szczególnie na zachodzie, gdzie rozmieszczone są włoskie siły międzynarodowe. Zginęło co najmniej 366 włoskich żołnierzy, a od ponad 20 lat poszkodowani domagają się uznania i odszkodowania dla tych, którzy ponieśli konsekwencje narażenia na uran. Najbardziej dramatyczny jest rak. W 2018 r. włoski parlament wyjaśnił w komisji, że istnieje „związek przyczynowy między narażeniem na uran a zgłoszonymi chorobami”. Wcześniej w Bośni jako siły pokojowe (z tego powodu nie jest to uważane za interwencję wojskową) NATO używało już komponentów radioaktywnych w mieście Han Pesek, potępiając władze serbskie, takie jak dr Nebucia Srbljak z MSW . Patologia w szpitalu Mitrovici w Kosowie.

bezpieczeństwo. NATO wywodzi się z zarządzania strachem i bezpieczeństwem. Jest to sojusz wojskowy, a pokój na świecie nie jest jednym z jego głównych celów. Wśród miejsc, w których interweniowałem, wyróżnia się przede wszystkim Afganistan. Bezpieczeństwo tam nigdy nie ominęło niektórych miast, z których wszystkie podlegają uciążliwym środkom ochronnym. Niedawne wycofanie sił międzynarodowych pokazało, że siły te, bez powszechnego poparcia, były bezpodstawne: w mgnieniu oka talibowie przejęli kontrolę nad całym krajem.

Intrygujące w całym tym chaosie jest to, że radykalny islamizm, który NATO i Stany Zjednoczone mówią teraz, że chcą wykorzenić, został samofinansowany w ich wojnie z komunizmem. Wydaje się, że czas demonizować Chiny, które w kapitalizmie grają na tych samych zasadach, co kraje, które go stworzyły. Kryzys z sieciami Huawei i 5G to tylko jeden z przypadków, które dokładają się do długiej listy wydarzeń mających na celu zdyskredytowanie Chin. Napięcia prawdopodobnie zbiegną się z wydarzeniami na Tajwanie iw Hongkongu. Oczywiście, podczas gdy Chińczycy sieją zło na świecie, Turcja Erdogana będzie nadal miażdżyć niezgodę i łagodzić granice na Bliskim Wschodzie.

Od kapitulacji bloku komunistycznego pojawiła się ekspansja NATO: Węgry, Czechy i Polska dołączyły w 1999 roku; W 2004 roku przyszła kolej na Estonię, Łotwę, Litwę, Słowację, Bułgarię, Rumunię i Słowację. W 2009 r. do Chorwacji i Albanii; w 2017 r. do Czarnogóry, kraju o dużej populacji Serbów; W 2021 wszedł do Macedonii Północnej. Jednak biorąc pod uwagę rosyjską i chińską kontrolę w Azji, w jaki sposób NATO może zapewnić bezpieczeństwo, jeśli nowy wielki wróg, Chiny, znajduje się tysiące kilometrów od głównych baz sojuszu?

W swoim ostatnim oświadczeniu NATO zwróciło uwagę na rosnące znaczenie Japonii, Korei Południowej, Nowej Zelandii i Australii. Dużą rolę w tym rozszerzeniu odegrają także republiki środkowoazjatyckie, zwłaszcza Uzbekistan, który zdaje się powoli przesuwać na zachód) oraz oczywiście Pakistan i Indie, dwóch graczy, którzy się nienawidzą i nie mogą zawrzeć żadnego sojuszu. Inne obejmuje.

Obecnie Szanghajska Organizacja Współpracy, azjatycka wersja NATO, która obejmuje Rosję i Chiny, wzywa do wycofania euroatlantyckich sił zbrojnych z baz w regionie. Problem z tą ekspansją polega na niechęci Francji i innych głównych mocarstw do zaklasyfikowania Chin jako systemowego wroga. Ta niejednoznaczność wynika z różnych interesów gospodarczych państw członkowskich, które nie chcą zamykać drzwi do tego, co wkrótce stanie się główną gospodarką planety.

ćwiczenie. Państwa wchodzące w skład NATO dzielą się informacjami wrażliwymi, teraz także z zakresu cyberbezpieczeństwa, oraz szkolą swoje siły zbrojne. Ci oficerowie w końcu stają się bardzo wpływowi. Niektóre służą geopolitycznym interesom Stanów Zjednoczonych. Amerykanie mają program pomocy wojskowej, aby pomóc w szkoleniu armii alianckich. Co więcej, rola NATO odegrała zasadniczą rolę w „rozwoju stosunków dwustronnych z siłami zbrojnymi innych krajów”, jak wyjaśnia w swojej tezie Omar Aslan z Bilkent University, amerykański udział w przewrotach wojskowych w Turcji i Pakistanie podczas zimnej wojny: między spiskiem a rzeczywistością. . Analizuje w nim zamieszki w Pakistanie w latach 1958 i 1977 oraz dwa w Turcji w latach 1960 i 1980.

Turcja, członek NATO od 1952 roku, i Pakistan mają silną strukturę wojskową. Nie potrzebują wsparcia operacyjnego Stanów Zjednoczonych do zamieszek, ale też nie mogą sami rzucić wyzwania Waszyngtonowi. Chociaż przyczyna puczu była lokalna, badanie wykazało, że spiskowcy uznali za konieczne uzyskanie poparcia Stanów Zjednoczonych, które na różne sposoby wspierały cztery zamieszki, i argumentują, że edukacja wojskowa i szkolenie oraz zaangażowanie na rzecz NATO planiści zamachu stanu szanują tureckie normy demokratyczne, ale pozwolili na to [a EEUU] Szczegółowa wiedza na temat tureckich i pakistańskich sił zbrojnych ułatwiła późniejsze przejście do Rady Wojskowej” – zapewnia Aslan. „Jeśli chodzi o zamach stanu z 12 września [de 1980] W Turcji [general Kenan] Evren powiedział, że podczas rozmów z wysokimi rangą przywódcami na spotkaniu NATO czuli, że Stany Zjednoczone nie będą sprzeciwiać się interwencji wojskowej w Turcji, co zachęciło ich do interwencji – dodaje o puczu, który zakończył się utworzeniem sekt Islamiści w Anatolii.

stabilność. Ostatnim członkiem, który przystąpił do sojuszu, była Macedonia Północna, która musiała zmienić nazwę, aby uniknąć blokady Grecji i móc wstąpić do Unii Europejskiej i NATO. W każdym razie aprobata była niepewna, jak to miało miejsce w naszym kraju w latach osiemdziesiątych. Hiszpańskie złudzenie poparcia dla przystąpienia do bloku zachodniego i potwierdzenie udanej transformacji utorowało drogę, choć poparcie nie przekroczyło 52% głosów. W Macedonii frekwencja w referendum (pochwalonym przez Brukselę) wyniosła 34%, czyli mniej niż 50% wymagane przez konstytucję do poświadczenia konsultacji społecznych. To nie ma znaczenia: reforma została zatwierdzona w parlamencie z dysydentami i dzięki zmowie skorumpowanych polityków z Zachodem. Anegdota: W Hiszpanii głosowanie w Parlamencie za przyjęciem Macedonii doprowadziło do wstrzymania się od United We Can.

Społeczeństwo macedońskie ostatecznie zaakceptowało NATO, bo bało się aneksji Albańczyków i Bułgarów: ci pierwsi uważają zachód kraju za część historycznej Albanii, a drudzy, mówiąc w skrócie, twierdzą, że Macedończycy byli i są Bułgarami sto lat temu. Sztuczne stworzenie Tito Jugosławii. Podczas gdy geopolityka prowadzi te analizy, tysiące Bałkanów ucieka do Europy w poszukiwaniu pracy: stabilność wojskowa i graniczna (w skrócie zapewniana przez NATO) nie zawsze przekłada się na stabilność społeczną.

You May Also Like

About the Author: Ellen Doyle

„Amatorski praktykujący muzykę. Wieloletni przedsiębiorca. Odkrywca. Miłośnik podróży. Nieskrępowany badacz telewizji”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *