Dwadzieścia pięć lat bez Teton – Kuba w wiadomościach

16 kwietnia br. Upamiętnił ćwierć wieku odejścia najsłynniejszego kubańskiego filmowca. O dziwo minęło dużo czasu, ale tak jest. Jego wpływ jest tak potężny jak fizyczna egzystencja, ponieważ jego filmy w inteligentny i krytyczny sposób dały nam kubańską rzeczywistość. Kino nie tworzyli bohaterowie, ale ludzie, których wciągnął przypadek, heroiczny lub zwyczajny, wzniosły lub nikczemny. Czy było to rozproszone nocne miasto, które zostało rozświetlone przez Neon Syncopt Kluby nocne Który skrywa w swojej podziemnej ciemności grozę piwnic tortur; Albo to samo miasto wyłaniające się z resztek wczesnego poranka, codzienne doświadczenie dla tych, którzy wcześnie wychodzą do pracy, jak dostawcy mleka; Albo centralne miasto w słońcu zmieniło się w pole bitwy wraz z przybyciem pociągu pancernego; Albo luksusowe mieszkanie, dobrowolne uwięzienie samozwańczego więźnia; Albo legowisko zapomnianego intelektualisty, pełne książek i rzadkich rzeczy: kontekst, który definiuje jednostkę.

Zdrada towarzyszy lub poddanie się torturom materialnego ciała; Ochrona nieznajomego kosztem jego bezpieczeństwa; Pokaż życie dla przyszłości tysięcy ludzi, których nie znasz i którzy mogą nigdy nie wiedzieć o twojej ofierze; Przebywanie w miejscu, którego już nie znasz, z powodu niewytłumaczalnej lojalności; Przeżyj najdziwniejszy incydent w asymetrycznej walce z niewrażliwym aparatem biurokratycznym; Wybierz między trwałym wykorzenieniem lub trwałym odroczeniem na marginesie procesu społecznego, który nie uznaje cię za partnera w powieści: są to sytuacje awaryjne i często zawierają opcję.

Dramatyczną wymówką może być w skrócie dramat „społeczny lub historyczny” albo komedia satyryczna, która czasami jest napięta do irytacji absurdem. Filmy Teton rozśmieszają lub wyrażają niepokój, a nawet udrękę. Może ci się to podobać lub nie, ale zawsze liczą na twoje sumienie.

Tomás Gutiérrez Alea Urodził się obdarzony różnymi talentami. Mógłby być pianistą koncertowym, orkiestrować instrument jako innowator lub rozwinąć dochodową praktykę prawniczą w luksusowej kancelarii prawniczej, ale kiedy skończył studia prawnicze w 1951 roku, wyjechał jako pionier w Europie, aby studiować w Centro Sperimentale de Cinematography of Rome; Wyjątkowy wybór dla młodego mężczyzny z zamożnej klasy, który może wyjechać do Stanów Zjednoczonych, aby studiować lub kontynuować naukę na jednym z doskonałych uniwersytetów. Rodzina Teton zapewniła mu również skłonność do moralnej dyskryminacji, która kierowała jego wyborami. Chciałem filmy. Kino z dużymi literami, ale nie mega kino do masowej produkcji; Chciałem robić filmy artystyczne i angażujące społecznie, pobudzające do myślenia rozrywki i pobudzające widza do myślenia.

Przyjrzyjmy się niektórym z powiązanych kamieni milowych w jego filmie. Historie rewolucji (1960) był pierwszym filmem wydanym przez ICAIC. Warto podkreślić udaną atmosferę każdej z trzech sekcji, dwie pierwsze, które są dwoma podejściami do osobliwości jej bohaterów, podczas gdy ostatnia część zachowuje się jak wspaniały epicki mural. Przy wsparciu publiczności i krytyków Teton zapuścił się później w dwa satyryczne projekty komediowe. Pierwszy, Dwanaście krzeseł (1962), bezpłatna kopia słynnej powieści Sowietów, Elfa i Pietrowa pod tym samym tytułem, której są wcześniejsze i późniejsze kopie filmowe (czesko-polski, północnoamerykański, radziecki, niemiecki, rosyjski i irański). Później, Śmierć biurokraty (1966), ze scenariuszem napisanym przez samego Tetona, Alfredo Del Quito i Ramona F. Suarez. Ten film odniósł ogromny sukces. Chociaż przypisywano mu wpływy Bustera Keatona, Charliego Chaplina, El Gordo y el Flaco, a nawet Buñuela, osobiście większą wagę przywiązuję do wpływu Garcíi Berlangi, którego filmy Cichy s kat Został wyświetlony w Kuba Krótko przed premierą filmu Śmierć biurokraty.

Bez umniejszania znaczenia używania błaznowanie (Żarty na chybił trafił), które postawiły postać Salvadora Wooda w zabawnych i niebezpiecznych sytuacjach, a ogólny styl filmu i jego zerodowana intensywność kojarzą mi się lepiej z filmami Berlanga niż z ikonami niemej amerykańskiej komedii. Ale najbardziej imponująca jest szczególna wrażliwość Tetona, który nakręcił tutaj swój pierwszy osobisty film.

Jego następny duży film to Wspomnienia zacofania (1968)Jest słusznie uważany za swoje arcydzieło. Wiele o tym powiedziano i napisano, że nawet zbyt wiele tutaj doprowadziłoby do powtórzeń. Wystarczy zauważyć, że według skromnych standardów pisarza jego zakończenie należy do najlepszych w historii kina. W przeciwieństwie do dyskomfortu bohatera, sam więzień, to napięte oczekiwanie na miasto przygotowujące się do ataku z zewnątrz, z działami przeciwlotniczymi zacienionymi przed łagodnym zmierzchem.

Ostatnia Wieczerza (1976) to jeden z jego najbardziej pamiętnych filmów i wiele o nim napisano. Wolę się wyróżniać Ocaleni (1978), ze scenariuszem napisanym przez Tetona i Antonio Beniteza Rojo. Absurdalna opowieść o rodzinie Orozco, celowo blokującej się w oczekiwaniu na upadek rewolucji, jest jednym z ich najbardziej ambitnych projektów. Nie przestając być kwestią klasy politycznej, jest to przede wszystkim kwestia ogólna i filozoficzna, jeśli wolisz, tak zwanej cywilizacji zachodniej i jej upartego roszczenia do kontrolowania natury i ujarzmienia ludzkości oraz dodania jej do majątku kapitalisty. zarządzanie planetą. Twierdzenie to obraca się przeciwko tym, którzy go wykorzystują, którzy stają się ofiarami procesu antropofagicznego (nie jest przypadkiem, że film kończy się odwołaniami do kanibalizmu).

Z dużą obsadą, w której każdy wykonawca docenia najbardziej kojarzone z nim medium (telewizja, teatr i kino), zwracam uwagę na występy Niemca Pinellego i Carlosa Ruiza de la Tejera, za umiejętność, z jaką godzili brzydkie postawy. ich charakterów i żałosnego szpiku ludzkiego skazanego na wyginięcie lub samounicestwienie.

Titón, najpopularniejszy film na świecie, pojawił się trochę późno. mam na myśli Truskawka i czekolada (1993). Bez wątpienia film kubański wywarł największy wpływ na zmianę nastawienia na wyspie. Mając potwierdzoną diagnozę śmiertelnej choroby, która pochłonie jego życie, Teton nakręcił ten i następny film we współpracy z Juanem Carlosem Tapio. Na Guantanamera (1995) ponownie ukazuje surowe realia tego szczególnego okresu. Na Truskawka i czekolada Nieuprzejmość tej chwili odpowiada niezatartemu pięknu Hawany jako symbolu oporu w obliczu przeciwności; W najnowszym filmie Titón rola ta przypada bohaterom, którzy są skazani na stawienie czoła zmaganiom, jakie stawia przed nimi życie, z oryginalnością, humorem i przyzwoitością. Dzięki tej aluzji do neorealizmu, z którego początkowo pił, jedyny kubański filmowiec, którego filmografia Brytyjskiego Instytutu Filmowego należała do najlepszych w historii, przestał działać.

28 stycznia 1994 roku Teton i Tapio wzięli udział w dyskusji na temat Truskawka i czekolada. Jeden z uczestników podzielił się tym stwierdzeniem: „Titón pomógł mi zrozumieć wiele rzeczy, którymi się żyje, a których nie zdajemy sobie sprawy, dopóki ktoś ich nie zorganizuje. Jego postacie kontekstualne pomogły mi zrozumieć rzeczy o sobie w odniesieniu do mojego środowiska …”1.

Tą medytacją żegnamy wspomnienie dnia poświęconego człowiekowi, który nas opuścił dwadzieścia pięć lat temu, chudemu facetowi, którego możesz spotkać w przejściu ICAIC. Ale jest jeszcze jeden Teton, który odziedziczyliśmy po filmach Wspomnienia zacofania s Truskawka i czekolada. To jest wieczne.

You May Also Like

About the Author: Vania Walton

"Freelance twitter buff. Typowy adwokat kawy. Czytelnik. Subtelnie czarujący przedsiębiorca. Student. Introwertyk. Zombie maniakiem."

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *