Recenzja: Zielone granice – Cineuropa

Recenzja: Zielone granice – Cineuropa

– Wenecja 2023: Pionierska polska reżyserka Agnieszka Holland powraca ze zręcznym spojrzeniem na to, jak Białoruś zakłóca politykę imigracyjną jej kraju i Unii Europejskiej

(ID): Jasmina Polak, Dalia Naus i Maja Ostaszewska V Zielona granica

Zaczynamy pod koniec 2021 roku. Wielu widzów doskonale zdaje sobie sprawę, że film koncentruje się na konkretnym aspekcie kryzysu uchodźczego, ale gdy po raz pierwszy widzimy naszych bohaterów, siedzą wygodnie w samolocie, a nie w zbyt dużym bardziej niebezpieczne i niebezpieczne miejsce. Niestabilny środek transportu. Wszyscy pochodzą z różnych miejsc na Bliskim Wschodzie i w Afryce, a podczas lotu prowadzą nieśmiałe, a czasem ożywione rozmowy: „Skąd jesteś?”, „Podróżuję z dzieckiem”.

(Ciąg dalszy artykułu poniżej – Informacje reklamowe)

Jest to jednak straszliwy chwyt, który z niezwykłym mistrzostwem wyraził słynny polski reżyser Agnieszki Holender, który umocnił się przeciwko narodowemu konsensusowi w sprawie potępienia polityki granicznej swojego kraju i zbadania prób sabotażu dokonywanych przez sąsiednią Białoruś, które w odpowiedzi na sankcje pozwoliły uchodźcom w miarę bezpiecznie przedostać się do Polski, a tym samym na terytorium Unii Europejskiej nałożone przez Unię Europejską. Masa. w tym znaczeniu, Zielona granica [+lee también:
tráiler
ficha de la película
]
To aktualny, pilny i istotny film, którego akcja rozgrywa się w wieloletniej karierze reżysera politycznego i wszechstronnie utalentowanego reżysera. To jego trzeci film fabularny pokazywany w konkursie o Złotego Lwa Wenecja W ciągu ostatnich czterdziestu lat.

W miarę jak film trafia na festiwale, a następnie do kin, warto zwrócić uwagę na perspektywę, jaką przyjmuje kryzys uchodźczy, zwłaszcza z punktu widzenia strukturalnego i formalnego. Pierwszy akt jest nakręcony w czerni i bieli, z odpowiednią ilością scenografii i ukazuje wyjątkowo dziwną sytuację, w jakiej znajdują się uchodźcy, gdy wysiadają z samolotu i trafiają do przerażającego konwoju armii białoruskiej. Poprzez postacie Bashira (Jalal Al-Taweelaktor nieprofesjonalny, którego własne podróże stały się inspiracją dla filmu) i jego żona Amina (Dalia Naous) i trójkę jego dzieci oraz postacie z Afganistanu i Afryki Zachodniej, których męki wyrażają się z przerażającą wyrazistością: zaraz po przekroczeniu granicy polska straż graniczna wpycha je z powrotem na Białoruś, nękając, popychając i bijąc do tego stopnia, że wykraczające poza łamanie praw człowieka. Następnie armia białoruska rozpoczyna operację ponownie. i jeszcze raz.

Nie jest to do końca nadzieja, ale opór i choć od początku przedstawiona jest grupa aktywistów pomagających uchodźcom, film stopniowo czyni ich drugim głównym tematem historii. Na początku są zbiorową masą stereotypowych młodych ludzi i studentów. Stanowią jednak dobrze przygotowaną grupę, oferującą jedzenie, napoje i pierwszą pomoc w różnych punktach granicy, a następnie zgadzają się stworzyć coś w rodzaju „tajnej siatki”, która ma pomóc ocalałym w znalezieniu bezpiecznego schronienia. Julia (cudownie zagrana Maja Ostaszewska) to psychiatra w średnim wieku, która dla wszystkich działaczy staje się praktycznie zastępczą matką. W miarę jak odkrywamy powody, dla których dołączył do grupy i potencjalne niebezpieczeństwo, jakie mu grozi, postać nabiera większej głębi i patosu.

Jeśli chodzi o samą Holandię, głównym linkiem do Zielona granica Biorąc pod uwagę jej poprzednie prace, może to być jej czas w roli reżyserki wizualnej i kompozytorki serialu drut. Tym razem odnajdujemy podobną panoramiczną wizję, chóralne podejście i systemową krytykę, choć doceniamy, że Holland (koniecznie) przezwyciężył bardziej manipulacyjne początkowe fragmenty, aby skupić się na szerszym oddźwięku tej kwestii w Polsce. Tak naprawdę film wywarł już pewien wpływ w jego kraju, a minister sprawiedliwości, skrajnie prawicowy polityk Zbigniew Ziobro, choć go nie widział, nazwał go nazistowską propagandą. Jest to termin pełen znaczeń, ale faktem jest, że na całym kontynencie europejskim stoimy w obliczu prawdziwej wojny, wojny granicznej, gdy istnieją rzeczy najbardziej arbitralne i tymczasowe.

Zielona granica Jest to koprodukcja Polski, Francji, Czech i Belgii, wyprodukowana przez Metro Films, Marlene Film, Blick Productions, Beluga Tree, Downey Ink, dFlights, Astute Films i Saudade Film. Za sprzedaż międzynarodową odpowiada Films Boutique.

(Ciąg dalszy artykułu poniżej – Informacje reklamowe)

(Tłumaczenie z języka angielskiego)


Galeria zdjęć 09.05.2023: Wenecja 2023 – Zielona granica

Dostępne 44 obrazy. Przesuń w lewo lub w prawo, aby zobaczyć je wszystkie.

Agnieszka Holland, Jalal Al-Taweel, Maja Ostaszewska, Tomasz Flosuk, Behi Janati Atay, Mohamed Al-Rashi, Dalia Naus, Katarzyna Warzyca, Marcin Wierchosławski, Roberto Cecotto, Alberto Barbera.
© 2023 Fabrizio Di Gennaro dla Signoropa – Fadege.it, @fadege.it

You May Also Like

About the Author: Vania Walton

"Niezależny przedsiębiorca. Komunikator. Gracz. Odkrywca. Praktyk popkultury."

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *